Bağımlı kişilik bozukluğu, ayrılma korkusunun olduğu boyun eğici ve yapışkan davranışlara yol açan, yaygın ve aşırı bakım ihtiyacıdır. Erken yetişkinlik döneminde başlar ve çeşitli yaşlarda görülür. Bağımlı kişiliğe sahip bir birey, başkalarına aşırı güven ile işaretlenen muhtaçlıktan muzdariptir. Duygusal ve fiziksel ihtiyaçları, en yakın olduğu kişilere bağlıdır.
Bağımlı kişilik bozukluğu olan bireyler, başkalarından aşırı tavsiye ve güvence almadan günlük kararları (hangi kıyafetleri giyecekleri gibi) vermekte büyük zorluk yaşarlar. Bu bireyler pasif olma eğilimindedir ve diğer insanların inisiyatif almasına ve hayatlarının çoğu önemli alanında sorumluluk almasına izin verir. Bu bozukluğu olan yetişkinler, nerede yaşayacaklarına, ne tür bir işe sahip olacaklarına ve hangi insanlarla arkadaş olacaklarına karar vermek için genellikle bir ebeveyne veya eşe bağlıdır. Bu bozukluğu olan ergenler, bir ebeveynin giyecekleri kıyafetlere, kiminle ilişki kuracaklarına, boş zamanlarını nasıl geçireceklerine ve hangi okula veya koleje gideceklerine karar vermelerine izin verebilir.
Aşağıdakilerden en az beşi ile belirli; boyun eğici ve ayrılma korkularına yol açan ilgilenilme gereksinimi ile giden yaygın örüntü;
• 1-Başkalarınden yeterince destek ve öğüt almadıkça gündelik kararlarını vermekte güçlük çeker.
• 2-Çoğu alanda kendisinin yerine başkasının sorumluluk almasını ister.
• 3-Desteklerini çekecekleri ya da kabul görmeyeceği korkusuyla başkalarıyla aynı görüşte olmadığını söylemekte güçlük çeker.
• 4-Kendi başına bir iş yapmakta güçlük çeker.
• 5-Başkalarından bakım ve desteğini sağlamak için hoş olmayan şeyleri yapmayı isteyecek kadar aşırıya gider.
• 6-Kendi kendine bakamayacağı korkusu yüzünden tek başına kaldığında kendini rahatsız hisseder.
• 7-Yakın bir ilişkisi sonlandığında bakım ve destek kaynağı olarak yeni bir ilişki arayışına girer.
• 8-Kendi kendine bakmak durumunda bırakılacağı korkusuyla gerçekçi olmayan biçimde kafa yorar.