Alkol ve madde kullanımı kaygıyı geçici olarak bastırsa da uzun vadede kaygı bozukluklarını şiddetlendirir.
Kaygı bozuklukları ile alkol ve madde kullanım bozuklukları arasında güçlü bir komorbidite ilişkisi bulunmaktadır. Epidemiyolojik çalışmalar, kaygı bozukluğu olan bireylerin alkol kullanım bozukluğu geliştirme riskinin genel popülasyona kıyasla iki ile üç kat daha yüksek olduğunu göstermiştir. Öz-ilaçlama hipotezine göre, bireyler kaygı belirtilerini hafifletmek amacıyla alkol veya maddeye başvurur. Alkol, GABA sistemi üzerindeki etkisiyle kısa vadede anksiyolitik etki gösterir; ancak bu etki geçici ve yanıltıcıdır.
Alkol ve madde kullanımının kaygıyı uzun vadede artırmasının birkaç mekanizması vardır. Alkol kesilme belirtileri, kaygı belirtileriyle örtüşür ve "geri tepme kaygısı" olarak bilinen yoğun bir anksiyete yaratır. Kronik alkol kullanımı, GABA reseptörlerinde tolerans gelişmesine neden olarak doğal sakinleşme mekanizmalarını zayıflatır. Madde kullanımı uyku kalitesini bozar, sosyal ilişkileri olumsuz etkiler ve stres kaynaklarını artırır; tüm bunlar kaygıyı besleyen faktörlerdir. Kafein ve nikotin gibi yasal maddeler de kaygı belirtilerini şiddetlendirebilir.
Kaygı ve bağımlılığın birlikte tedavisi, her iki durumun eş zamanlı ele alınmasını gerektirir. Bütünleşik tedavi yaklaşımları, yalnızca birine odaklanan tedavilere kıyasla daha iyi sonuçlar vermektedir. Motivasyonel görüşme, bireyin değişim motivasyonunu güçlendirir. BDT, hem kaygı hem de madde kullanımına yönelik baş etme becerilerini öğretir. Relaps önleme stratejileri ve sosyal destek sistemlerinin güçlendirilmesi de tedavinin önemli bileşenleridir.
Kaygınızı alkol veya maddeyle bastırmaya çalışmak, yangını benzinle söndürmeye benzer. Kısa vadeli rahatlama, uzun vadede daha büyük bir sorunla sonuçlanır. Kaygıyla baş etmenin sağlıklı yollarını öğrenmek mümkündür ve bu yollar kalıcı çözüm sunar. Hem kaygınız hem de madde kullanımınız konusunda profesyonel destek almaktan çekinmeyin; iyileşme her iki alanda da mümkündür.